बिरानो आकाश र परदेशको भारी

समसामयिक बिचार/लेख

गृहपृष्ठ
समसामयिक बिचार/लेख
बिरानो आकाश र परदेशको भारी

बिरानो आकाश र परदेशको भारी

आइतबार, चैत २२, २०८२ कञ्चन खवर

कृष्ण प्रसाद उपाध्याय ढकाल
फेब्रुअरी ७, २०२६ का दिन जब मैले आफ्नै घरको दैलो नाघ्दै गर्दा आफ्ना सबै खुसीहरू त्यहीँको धुरीमा सिउरिएर बुल्गेरियाको यो नौलो धर्तीमा पाइला टेकें। तबदेखि आज अप्रिल ४ सम्मका मेरा पलहरू केवल संघर्ष र अतितको छायाँसँगको लुकामारी बनेका छन्।
नयाँ भूगोल, नौलो संस्कार र अपरिचित रीतिस्थितिको यो भिडमा आफूलाई समाहित गर्न खोज्दा भोगिएका ती सुरुवाती कठिन प्रहारहरू सम्झिँदा अहिले पनि सास रोकिएर आउँछ। आफ्नै पसिना भिजेको जन्मभूमि, प्राणभन्दा प्यारा परिवार, इष्टमित्र र त्यो आत्मिय समाजलाई चटक्कै छोडेर सात समुद्र पार आउनुको पीडा केवल मेरो अन्तरआत्मालाई मात्र थाहा छ।
गाउँका ती चौतारीहरू, आफन्तजनको त्यो भरोसा र सँगै बसेर सुख-दुःखका कुरा गर्दै वियालो गर्ने साथीभाइको अभावले यो बिरानो परिवेशमा जब साँझको सुनसानले मलाई घेर्छ, तब मन यसरी भक्कानिन्छ कि लाग्छ-"यो संसारमा म र मेरो छायाँ बाहेक अरु कोही छैन।" म यहाँ शारीरिक रूपमा त छु, तर मेरो खुसीको ठेगाना र मनको शान्ति अझै पनि त्यही आफ्नै गाउँको माटो र आफन्तहरूको काखमा छटपटाइरहेको छ। यद्यपि, मेरो यो संघर्षको यात्रामा मेरा आदरणीय अग्रजहरूले सुम्पिनुभएको उच्च संस्कार र उहाँहरूले सिकाउनु भएको स्वाभिमानको पाठ नै आज मेरो सबैभन्दा ठूलो साहस बनेको छ। ती समस्त शुभचिन्तकहरूको निस्वार्थ माया र आशीर्वादको शीतल छहारी नहुँदो हो त म कहिलेको हारिसक्ने र टुटिसक्ने थिएँ। उहाँहरूकै प्रार्थनाले मलाई हरेक प्रतिकूल परिस्थितिमा पनि धैर्य गर्ने र अगाडि बढ्ने दैवी शक्ति दिएको छ।
यो दुई वर्षको भिषा र अगाडी पहाड झैँ ठिंग उभिएका बाँकी महिनाहरू काट्नु मेरो लागि एउटा कठोर अग्निपरीक्षा जस्तै छ। तर पनि परिवारको ओठमा मुस्कान ल्याउने र एउटा सुन्दर भविष्य कोर्ने सपनाको गरुङ्गो भारीले मलाई थाक्न र ढल्न दिँदैन। कहिलेकाहीँ कामको चरम थकान र घरको तीव्र न्यास्रोले आँखाबाट बरबरआँसु झर्छन्, मन भित्रभित्रै चिच्चाउँछ र आफ्नै भाग्यसँग प्रश्न गर्छ। तर फेरि सम्झिन्छु "यो कठोर तपस्या मेरै प्रियजनहरूको सुनौलो भोलिका लागि हो।"
आज यो युरोपको बुल्गेरियाबाट म यति मात्र भन्न चाहन्छु कि, मेरो शरीर यो नौलो माटोमा भए पनि, मेरो मन र आत्मा सद्‍गुरु र अग्रजहरूकोआशीर्वाद, आफ्नै मौलिक संस्कार र ती आदरणीय आफन्तजनहरूको न्यानो मायाको वरिपरि घुमिरहेको हुन्छ। यहाँको यो अपरिचित भिडमा मलाई केवल मेरो देशको सुगन्ध र शुभचिन्तकहरूको प्रेमले मात्र अगाडि बढ्ने अन्तिम हौसला दिइरहेको छ ।
कञ्चन-३ रुपन्देही (हालः बुल्गेरिया, युरोप)

प्रकाशित मिति: आइतबार, चैत २२, २०८२ ०७:५१

प्रतिक्रिया दिनुहोस्